ΠΑΟΚ – Κέρκυρα 0-0: Η ανάλυση της τακτικής

ΠΑΟΚ και Κέρκυρα αναδείχθηκαν ισόπαλοι χωρίς τέρματα στην Τούμπα σε ένα παιχνίδι που οι «πειραματισμοί» του Boloni στην ενδεκάδα βρέθηκαν στο επίκεντρο της κριτικής. Το sportena σε συνεργασία με το overlap.gr σας παρουσιάζει την τακτική ανάλυση του αγώνα.

Ο δικέφαλος του Βορρά δεν κατάφερε να καταβάλλει την αντίσταση της (αξιόμαχης ανασταλτικά) Κέρκυρας αποδεικνύοντας ακόμα και στους πλέον αισιόδοξους φιλάθλους του ότι διαθέτει ρόστερ «δύο ταχυτήτων», κάτι που καθιστά δύσκολη την επιτυχία τόσο στην Ελλάδα όσο και την Ευρώπη. Παρά το χαμηλού επιπέδου θέαμα και τη «λευκή ισοπαλία», η αναμέτρηση της Τούμπας επιφύλαξε εξαιρετικό τακτικό ενδιαφέρον καθώς η ενδεκάδα του ΠΑΟΚ κατέδειξε τα τακτικά πλάνα και «θέλω» του Boloni δίνοντας τροφή για σκέψη στους ποδοσφαιρόφιλους, υπενθυμίζοντας στους φίλους του ΠΑΟΚ ότι η ομάδα στερείται συγκεκριμένων υλικών για να αποδώσει το ποδόσφαιρο που οραματίζεται ο Ρουμάνος τεχνικός.

Το ιδιόμορφο 4-3-3 του Boloni

Παρότι τα πρόσωπα του αρχικού σχήματος παρέπεμπαν σε αγωνιστική διάταξη κλασικού 4-4-2 , εντούτοις, ο boloni προτίμησε να προσαρμόσει τους παίκτες στο σύστημα που οραματίζεται για την ομάδα και όχι το σύστημα της ομάδας στους παίκτες. Το πλάνο του στηρίχθηκε στα παρακάτω σε μία κλασσική εφαρμογή 4-3-3 με ιδιομορφίες στην αμυντική συμπεριφορά:

- Φωτάκης: «μέσα δεξιά» αμυντικό χαφ σε συνθήκες άμυνας και δεξί χαφ σε κατάσταση επίθεσης
- Contreras: αμυντικό χαφ «σκούπα» ή τρίτος κεντρικός αμυντικός σε συνθήκες άμυνας και αμυντικό χαφ σε κατάσταση επίθεσης
- Αθανασιάδης: δεξί εξτρέμ σε συνθήκες άμυνας και δεύτερος επιθετικός σε κατάσταση επίθεσης (δεξιά από τον προωθημένο Παπάζογλου).

Ο ΠΑΟΚ τοποθετήθηκε ψηλά ώστε να μεταφέρει το κέντρο βάρους του παιχνιδιού προς την εστία της Κέρκυρας και να δημιουργήσει μικρές αποστάσεις μεταξύ των επιθετικογενών παικτών του προκειμένου να καταστεί ευκολότερος ο συνδυασμός μεταξύ τους. Επίσης, ο Boloni επιχείρησε να ελέγξει το ρυθμό του αγώνα μέσω αυξημένης κατοχής της μπάλας και έδωσε τις εξής εντολές:

- μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων για τον Spadacio προκειμένου να οργανώσει την επιθετική ανάπτυξη με κάθετες πάσες προς τους επιθετικούς ή «σπάζοντας» τη μπάλα στα άκρα
- συχνές προωθήσεις για Etto / Σταφυλίδη προκειμένου να παίξουν overlap και να τροφοδοτήσουν με σέντρες τους Παπάζογλου / Αθανασιάδη
- διαγώνιες συγκλίσεις για Vierinha ώστε να εκμεταλλευτεί το ατομικό του ταλέντο στο ένας εναντίον ενός και να απειλήσει με σουτ ή συνδυασμό με τους επιθετικούς και τον Spadacio που έπαιζε στην πλευρά του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο overlap.gr.