Αστέρας Τρίπολης – Ολυμπιακός 2-0: Η ανάλυση της τακτικής

Ο Αστέρας Τρίπολης έκανε την έκπληξη και πήρε τη νίκη με 2-0 απέναντι στον Ολυμπιακό, ο οποίος με αυτή την ήττα έμεινε πέντε βαθμούς μακριά από την κορυφή. To sportena σε συνεργασία με το overlap.gr σας παρουσιάζει την τακτική ανάλυση του αγώνα.

Μερικές φορές στο ποδόσφαιρο τα πράγματα είναι πολύ απλά – έστω κι αν κάτι τύποι σαν και την παρέας του overlap.gr έχουν την τάση να κάνουν το ποδόσφαιρο πιο πολύπλοκο άθλημα από ότι, ίσως, είναι στην πραγματικότητα. Ο Ολυμπιακός στην έδρα του σκληροτράχηλου Αστέρα της Τρίπολης πλήρωσε, ξεκάθαρα, το τίμημα της ευρωπαϊκής του πορείας και υπέρ προσπάθειας. Το τίμημα αυτό δεν μεταφράζεται μόνο σε σωματική κούραση αλλά έχει γενικότερες προεκτάσεις με τους τραυματισμούς, την ψυχολογική ανετοιμότητα ή τον αγωνιστικό προσανατολισμό να κάνουν την εμφάνιση τους. Αν σε όλα τα παραπάνω κανείς προσθέσει και την εξαιρετική τακτική προετοιμασία του Τσιώλη – δεν θέλει πολύ για να εξηγήσει ένα αποτέλεσμα που χαρακτηρίζεται ως έκπληξη.

Περί rotation

Αν κάποιος εξετάσει με ώριμη σκέψη τα τακτικά/αγωνιστικά δεδομένα της αναμέτρησης θα συνειδητοποιήσει ότι ο Βάσκος τεχνικός του Ολυμπιακού είχε συγκεκριμένες τακτικές επιλογές για την εν λόγω αναμέτρηση εξαιτίας των σημαντικών αλλά και τακτικά συγκεκριμένων απουσιών προσώπων λόγω τραυματισμών. Στην ουσία ο Βαλβέρδε έπρεπε να επιλέξει ανάμεσα στο «βαθύ rotation» (κάτι που ευαγγελίζονται οι ειδικοί μετά την ήττα της Κυριακής) με την χρησιμοποίηση παικτών όπως οι Φετφατζίδης, Αμπντούν, Πάντελιτς, Μόνχε – κάτι που θα άλλαξε και την τακτική προσέγγιση του αγώνα ή την διατήρηση του συγκεκριμένου τακτικού πλάνου με εκφραστή πρόσωπα που ήταν κουρασμένα και πιθανόν ανέτοιμα ψυχολογικά. Ο Βαλβέρδε που δεν είναι λάτρης των μεγάλων ρίσκων δεν θα μπορούσε παρά να επιλέξει την δεύτερη οδό σε μία αρκετά δύσκολη έδρα την ώρα που τα επερχόμενα παιχνίδια με Δόξα και Παναιτωλικό στο Καραϊσκάκης (σε διάστημα 3 ημερών) του προσέφεραν την ευκαιρία επιλογής της πρώτης οδού. Τελικά δεν δικαιώθηκε.

Η τριάδα των χαφ «τακτική σταθερά» και στις δύο αγωνιστικές επιλογές

Συνεχίζοντας την ψύχραιμη αγωνιστική προσέγγιση κανείς θα συνειδητοποιήσει ότι η συγκεκριμένη τριάδα των κεντρικών χαφ στο 4-2-3-1 του Βάσκου ήταν σχεδόν μονόδρομος για τον Ολυμπιακό στο εν λόγω παιχνίδι παίρνοντας ως δεδομένο ότι:
- ο Βαλβέρδε σπάνια αλλάξει σύστημα – και ειδικότερα στην Ελλάδα όπου επιδίδεται σε ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας
- ο Φετφατζίδης δεν λογίζεται (και μάλλον όχι άδικα) ως κεντρικός μεσοεπιθετικός
- οι Μακούν, Γιέστε, Φέισα, Ουρμπάιθ και Ιμπαγάσα ήταν τραυματίες

Κάπου εκεί ξεκινάνε και τα κακώς κείμενα στην αναμέτρηση της Τρίπολης. Ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε σημαντικές δυσκολίες στην δημιουργία από το κέντρο και μπροστά. Η τριάδα των κεντρικών μέσων:
- δεν μπόρεσαν σε κανένα σημείο του αγώνα να τροφοδοτήσουν με επιτυχία την επιθετική τριάδα
- δεν μπόρεσαν να εφαρμόσουν το pressing που επιζητά ο Βαλβέρδε
- αλλά κυρίως δεν μπόρεσαν να αντεπεξέλθουν της σκληρής πίεσης των αντιπάλων κατά την κυκλοφορία της μπάλας, υπενθυμίζοντας στο φίλαθλο κοινό την τεράστια αγωνιστική αξία του Ιμπαγάσα..

Είναι χαρακτηριστικό ότι με βάση τα στατιστικά του επίσημου site της Σούπερ Λίγκα ο Ολυμπιακός είχε 15!! λάθη παραπάνω από τον αντίπαλο την ώρα που μόλις σε 3 παιχνίδια στο πρωτάθλημα έχει υποπέσει σε παραπάνω λάθη από τον αντίπαλο του και μάλιστα με οριακή αριθμητική διαφορά. Επιπλέον τα στατιστικά φέρουν τον Αστέρα να έχει περισσότερα κλεψίματα από τον Ολυμπιακό κάτι που επίσης δεν συνηθίζεται αν αναλογιστεί κανείς το ασφυκτικό pressing που εφαρμόζει ο Βαλβέρδε -κυρίως στην εγχώρια Σούπερ Λίγκα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο overlap.gr.