Angulo: ΑΝ Γιώργο Μπόγρη…

Αν διάβαζες όχι κανένα φοβερό επιστημονικό σύγγραμμα αλλά τα «Μυστικά του Βάλτου» της Πηνελόπης Δέλτα, που διάβαζαν τα δύο στα τρία Ελληνόπουλα, μην πω και παραπάνω, της γενιάς μου στο Γυμνάσιο θα ήξερες ότι Έλληνες δεν είναι μόνον αυτοί που μιλούν την Ελληνική. Είναι και αυτό ένα από τα στοιχεία αλλά δεν είναι το μοναδικό.

Παίξε τώρα στην Bwin με τις καλύτερες αποδόσεις σε όλα τα αθλήματα!

Αν ήξερες την ιστορία του Ελληνικού μπάσκετ θα γνώριζες ότι η καλαθόσφαιρα στην χώρα μας άρχισε να ανθίζει όταν κάποια… Αμερικανάκια που μιλούσαν ελάχιστα ή καθόλου τα Ελληνικά πάτησαν το πόδι τους στα μέρη μας και δίδαξαν στους ντόπιους αθλητές το know how, τα συστήματα, τις τακτικές, τον επαγγελματισμό. Άλλοι παίξανε και άλλοι δεν παίξανε στην Εθνική. Τα ονόματα Βίδας, Διάκουλας, Καστρινάκης, Στεργάκος, Μελίνι, Μάλλαχ ίσως και να μην σου λένε τίποτε, αλλά όσο και να μην σού αρέσει ΚΑΙ αυτοί συνέδραμαν τα μέγιστα για την αναγέννηση της καλαθόσφαιρας στην Ελλάδα. Όταν ο Στηβ Γιατζόγλου ήρθε στην Ελλάδα ασφαλώς και υπήρχαν … κωλόχαρτα, τα οποία εκ περισσού του έβαλε στις αποσκευές του η μάνα του, πιστεύοντας ότι η Ελλάδα ακόμα βιώνει μέρες του 1950, πάντως ούτε βάρη υπήρχαν, ούτε διπλές προπονήσεις, ούτε πολλά άλλα ακόμα. Αυτά τα εισήγαγαν οι «μαλλιάδες- γιεγιέδες» Ελληνοαμερικανοί.

Αν έπαιρνες ένα dvd από τα πολλά κυκλοφορούν με αφιερώματα στην Ιστορία του Ελληνικού μπάσκετ θα έβλεπες έναν μετρίου αναστήματος τύπο, με άφρο μαλλί να σμπαραλιάζει κάθε άμυνα και να κάνει με τη συνδρομή βέβαια και άλλων άξιων συμπαικτών το μπάσκετ πρώτο άθλημα (τότε) στη χώρα μας. Νίκο Γκάλη το λέγανε και σ’ αυτόν τον τυπά από το New Jersey χρωστάς το παντεσπάνι και τη φήμη που σήμερα κουβαλάς (όση τέλος πάντων κουβαλάς και για όσο καιρό θα την κουβαλάς).

Αν πρόσεξες την αρχή της προετοιμασίας της Εθνικής μας, ένα παλικάρι 36 τόσο ετών, Κώστα Χαραλαμπίδη το λέγανε, στέρησε από τον εαυτό του ξεκούραση, διακοπές, χαλάρωση κλπ, για να πάει να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Εθνική, άσχετα αν ήξερε εκ των προτέρων ότι πιθανότατα θα «κοπεί» από την αποστολή. Το ήξερε, το αποδέχτηκε και αποχώρησε με νεστόρεια σοφία και αξιοπρέπεια. Ούτε κακίες είπε ούτε «χωρικά» ούτε ηλικιακά κριτήρια έθεσε.

Αν παρακολουθούσες προηγούμενες διοργανώσεις θα έβλεπες δύο άλλα παλικάρια να δέχονται στα χρόνια της μπασκετικής τους ωριμότητας κλήση για την Εθνική Ελλάδας. Για τον Τσαλδάρη και τον Καλαμπόκη λέω… δεν τους άκουσα ποτέ πιο πριν να παραπονούνται επειδή δεν κλήθηκαν πρωτύτερα στην Εθνική, ούτε επειδή κλήθηκαν Ελληνοαμερικανοί ούτε για κανέναν άλλο λόγο.

Αν σύγκρινες τα στατιστικά σου στη φετινή σου πορεία αλλά και σε προηγούμενες χρονιές θα διαπίστωνες ότι ακόμα κι αν δεν υπήρχαν οι… γιάνκηδες, θα ήταν μάλλον απίθανο να έχεις θέση στην Εθνική Ελλάδας. Δόξα τω Θεώ ακόμα και στα χρόνια της παρακμής του, το μπάσκετ μας βγάζει ακόμα ποιοτικούς παίκτες. Όσοι κι αν κιοτέψουν, όσοι κι αν κάνουν πίσω, όσοι κι αν δηλώσουν κώλυμα συμμετοχής.

Αν ασχολούσουν λίγο περισσότερο με την ατομική σου βελτίωση και την προπόνησή σου, δεν θα είχες ούτε χρόνο ούτε διάθεση να ασχοληθείς με το twitter και τα τιτιβίσματά του. Και θα είχες ως ευαγγέλιο όσο θυμωμένος κι αν ήσουν τα λόγια του Γιάννη Ιωαννίδη («τα λίγα λόγια ζάχαρη και τα καθόλου μέλι»).

Αν ξέφευγες λίγο από τα στενά όρια του ατομικού σου λογαριασμού στο twitter, θα έπρεπε να ανησυχείς επειδή ο φίλαθλος και μη κόσμος στην Ελλάδα δεν σε αντιμετωπίζει ούτε σε ξέρει ως έναν πληθωρικό σέντερ, ένα θηρίο ανήμερο των 2.15, που θα κάνει καριέρα, αλλά ως τον γκόμενο γνωστής αοιδού.

Αν είχες τη διορατικότητα, θα έβλεπες ότι ο λόγος που αυτά τα «Αμερικανάκια» συμπληρώνουν τις θέσεις στην Εθνική μας, είναι επειδή κάποιοι άλλοι γηγενείς την κάνανε με ελαφρά πηδηματάκια πιο πριν… Για αυτά τι έχεις να πεις;

Αν, λοιπόν, έχεις διαβάσει Γιώργο Μπόγρη όλα τα παραπάνω τότε το ορθότερο που έχεις να κάνεις είναι να πατήσεις ένα delete σε όσα έγραψες ή εν πάση περιπτώσει να τα ανασκευάσεις το συντομότερο δυνατό. Είναι γνώρισμα των μεγάλων αντρών να μπορούν να αναγνωρίζουν το λάθος τους και να ζητούν συγγνώμη. Όχι τόσο από την ιστορία και τους Έλληνες φιλάθλους αλλά από τους ίδιους τους (ποιος ξέρει ίσως και σε λίγα χρόνια) συμπαίκτες σου. Ναι, από αυτούς τους γιεγιέδες. Ζήτα και ένα sorry. Το επάγγελμά σου είναι. Θα σου δοθούν κι άλλες ευκαιρίες. Μην αντιδράς σαν κακομαθημένος μπεμπές, που μόλις αποκλείστηκε από το Greek Idol.